De jas aantrekken van anders, om ergens binnen. te gaan. Ons  hele lichaam moest zich aanpassen om binnen te mogen. Je kunt het zien als een meisje die zich aan het aankleden is maar het is veel meer. Dit meisje trekt de jas aan. De jas die de andere kant van de grens in zich draagt. Letterlijk ook zo getekend. 

Zij staat met haar neus tegen mij aan, wit gezicht. Er is hier zoveel meer te zien dan een persoon met oranje jas. Ze zijn niet alleen te zien, ze vertellen een verhaal. Ze komen terug in andere werken. niet alleen in werken van Carie.

Door de kromming ontstond er naast de witte weg ineens een zwaard. Een wit zwaard. Die nodig was. Moest en we vechten? In ons lichaam wel. De zuivering om tot dit zuivere toegelaten te worden was enorm. Links en rechts van het zwaard gaan we de aarde door. Het handvat van het zwaard is een handvat maar ook een vrouwenlichaam, die haar armen spreidt en ontvangt. Hebben we alleen maar gedaan. met twee handen tegelijk. Elke dag weer.